چه کسانی نباید PRP انجام دهند؟ بهطور خلاصه، افرادی که عفونت فعال، اختلالات شدید پلاکتی یا انعقادی، سرطان فعال، بیماری کنترلنشده، مصرف بدون هماهنگی داروهای رقیقکننده خون، یا شرایط خاصی مانند بارداری دارند، ممکن است کاندید مناسبی برای تزریق پی آر پی نباشند. PRP روشی کمتهاجمی است، اما برای همه افراد انتخاب درستی نیست. تصمیم نهایی باید پس از معاینه، بررسی سوابق پزشکی و ارزیابی داروهای مصرفی توسط پزشک متخصص انجام شود. در ادامه بهصورت دقیق توضیح میدهیم PRP برای چه کسانی مناسب نیست و قبل از انجام آن چه مواردی باید بررسی شود.
موارد منع انجام پی آر پی
PRP یا پلاسمای غنی از پلاکت از خون خود فرد تهیه میشود و در آن غلظت پلاکتها از خون معمولی بیشتر است. این روش در ارتوپدی، طب ورزشی، درمان برخی آسیبهای تاندونی و در مواردی مانند آرتروز زانو مورد استفاده قرار میگیرد، اما اثرگذاری آن به انتخاب درست بیمار، محل تزریق، شدت بیماری و روش آمادهسازی بستگی دارد. منابع ارتوپدی نیز تاکید میکنند که PRP یک درمان واحد با فرمول ثابت نیست و سیستمهای آمادهسازی، غلظت پلاکت و پروتکل تزریق میتوانند متفاوت باشند.
افراد دارای عفونت فعال در بدن یا محل تزریق
یکی از مهمترین موارد منع تزریق PRP، وجود عفونت فعال است. اگر فرد تب، عفونت پوستی، زخم عفونی، عفونت مفصل، عفونت ادراری شدید یا عفونت سیستمیک داشته باشد، تزریق باید به تعویق بیفتد. دلیل این احتیاط آن است که هر تزریق، حتی اگر با تکنیک استریل انجام شود، میتواند در شرایط عفونت فعال خطر انتشار عفونت یا تشدید التهاب را افزایش دهد.
برای مثال، بیماری که به دلیل درد زانو قصد PRP زانو دارد اما روی همان زانو قرمزی، گرمی، ترشح یا زخم پوستی دارد، نباید بدون بررسی پزشکی تزریق انجام دهد. در چنین شرایطی ابتدا باید علت التهاب یا عفونت مشخص شود. در منابع پزشکی، عفونت فعال در بدن یا محل تزریق جزو منعهای عمومی درمانهای تزریقی و بازساختی ذکر شده است.
افراد مبتلا به اختلالات پلاکتی شدید
PRP بر پایه عملکرد پلاکتها انجام میشود؛ بنابراین اگر پلاکتها از نظر تعداد یا عملکرد دچار اختلال جدی باشند، نتیجه درمان قابل پیشبینی نیست و احتمال بروز عارضه بیشتر میشود. افرادی که دچار کاهش شدید پلاکت، اختلال عملکرد پلاکتی، سابقه خونریزی غیرطبیعی یا بیماریهای شناختهشده پلاکتی هستند، باید حتما قبل از تزریق بررسی شوند.
در منابع تخصصی، کاهش شدید پلاکت و سندرمهای اختلال عملکرد پلاکت از موارد منع مهم PRP معرفی شدهاند. برای نمونه، فردی که با کوچکترین ضربه دچار کبودی وسیع میشود یا سابقه خونریزی طولانی پس از کشیدن دندان دارد، نباید PRP را مانند یک تزریق ساده در نظر بگیرد. این نشانهها ممکن است به بررسی آزمایشگاهی نیاز داشته باشند.
اگر پس از مطالعه اطلاعات این مقاله، تمایل دارید وضعیت خود را بهصورت دقیقتر با دکتر احمدرضا میربلوک در میان بگذارید و تزریق خود را انجام دهید، کافیست فرم زیر را پر کنید. تیم مشاوره دکتر میربلوک در سریعترین زمان ممکن با شما تماس خواهند گرفت.
افراد دارای اختلال انعقادی یا خونریزیدهنده
موارد منع تزریق PRP فقط به تعداد پلاکت محدود نمیشود. اگر سیستم انعقاد خون بهدرستی کار نکند، خطر خونریزی داخل مفصل، کبودی شدید یا تجمع خون در محل تزریق بیشتر میشود. بیماریهایی مانند هموفیلی، برخی اختلالات فاکتورهای انعقادی، بیماریهای شدید کبدی که انعقاد را مختل میکنند یا سابقه خونریزیهای غیرقابل توضیح، باید قبل از PRP جدی گرفته شوند.
در بیماریهای خونی، پزشک اغلب فقط به شرح حال اکتفا نمیکند و ممکن است آزمایشهایی مانند شمارش کامل سلولهای خونی و بررسی وضعیت انعقادی را درخواست کند. اگر PRP برای زانو انجام شود، خونریزی داخل مفصل میتواند باعث درد، تورم و محدودیت حرکت شود؛ به همین دلیل، افراد دارای اختلال انعقادی بدون تایید پزشک نباید تزریق انجام دهند.
مصرفکنندگان داروهای رقیقکننده خون و ضدپلاکت
موضوع PRP و رقیق کننده خون بسیار مهم است. داروهایی مانند وارفارین، ریواروکسابان، آپیکسابان، دابیگاتران، هپارین، کلوپیدوگرل، آسپرین و برخی داروهای مشابه میتوانند خطر خونریزی را افزایش دهند یا روی عملکرد پلاکت اثر بگذارند. این موضوع به این معنا نیست که هر فرد مصرفکننده داروی رقیقکننده خون بهطور مطلق نمیتواند PRP انجام دهد، اما تزریق بدون هماهنگی با پزشک خطرناک است.
بعضی بیماران برای بیماری قلبی، سابقه سکته، لخته خون، تعویض دریچه قلب یا مشکلات عروقی داروی ضدانعقاد مصرف میکنند. قطع خودسرانه این داروها میتواند خطر لختهشدن خون را بالا ببرد و ادامه مصرف آنها هنگام تزریق هم ممکن است احتمال خونریزی را افزایش دهد. بنابراین تصمیم درباره انجام PRP، قطع یا ادامه دارو باید فقط با نظر پزشک معالج و پزشک انجامدهنده تزریق باشد.
افراد مبتلا به سرطان فعال یا در حال درمان
در پاسخ به این سوال که چه کسانی کاندید مناسبی برای پی آر پی نیستند، بیماران مبتلا به سرطان فعال یکی از گروههای مهم هستند. در سالهای اخیر درباره تزریق PRP در بیماران دارای سابقه سرطان بحثهای علمی زیادی مطرح شده است، زیرا PRP حاوی فاکتورهای رشد است و در بافت هدف باعث تحریک فرایندهای ترمیمی میشود. توصیههای اجماعی جدید در حوزه بیماریهای اسکلتیعضلانی، PRP را در سرطان فعال منع میکنند، اما درباره برخی سرطانهای درمانشده یا در فاز خاموشی، تصمیم باید فردی و با هماهنگی پزشک متخصص انجام شود.
برای مثال، فردی که در حال شیمیدرمانی، رادیوتراپی یا درمان فعال سرطان است، نباید صرفا به دلیل درد زانو یا تاندون برای PRP اقدام کند. ابتدا باید وضعیت بیماری، نوع سرطان، مرحله درمان، آزمایشهای خون و نظر پزشک معالج مشخص شود. در مقابل، فردی که سالها قبل سرطان موضعی درمانشده داشته است، ممکن است پس از ارزیابی دقیق و با مجوز پزشک، در برخی شرایط امکان انجام PRP داشته باشد.
جهت رزرو وقت و دریافت مشاوره، با ما در تماس باشید.
افراد دارای کمخونی شدید یا وضعیت عمومی نامناسب
برای تهیه PRP باید از بیمار خون گرفته شود. در افراد سالم، این مقدار خون اغلب مشکل جدی ایجاد نمیکند، اما در بیمارانی که کمخونی شدید، ضعف عمومی قابل توجه، افت فشار، بیماری شدید قلبی یا وضعیت ناپایدار دارند، حتی خونگیری محدود نیز باید با احتیاط انجام شود.
اگر فرد بهتازگی دچار خونریزی گوارشی، جراحی سنگین، بستری طولانی یا کاهش شدید هموگلوبین شده باشد، زمان مناسبی برای PRP نیست. در چنین حالتی هدف اول باید پایدار شدن شرایط عمومی بدن باشد. منابع پزشکی نیز کمخونی شدید و ناپایداری همودینامیک را از مواردی میدانند که انجام PRP را نیازمند احتیاط جدی یا منع میکند.
افراد با بیماریهای کنترلنشده
بیماری کنترلنشده همیشه به معنی منع قطعی PRP نیست، اما میتواند احتمال عوارض را بیشتر و نتیجه درمان را ضعیفتر کند. دیابت کنترلنشده، فشار خون بسیار بالا، بیماری خودایمنی فعال، نارسایی شدید کلیه یا کبد، و مصرف داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی از مواردی هستند که باید قبل از تزریق بررسی شوند.
برای مثال، فردی که قند خون ناشتا یا HbA1c او بسیار بالا است و همزمان زخم دیرترمیم دارد، بهتر است ابتدا کنترل دیابت را بهبود دهد. تزریق در چنین شرایطی ممکن است با التهاب طولانیتر، ترمیم کندتر یا خطر عفونت همراه باشد. مراقبتهای ویژه توسط متخصص توصیه میشود، بهخصوص وقتی PRP برای مفصل زانو، تاندون آشیل، شانه یا ستون فقرات در نظر گرفته شده باشد.
افراد دارای التهاب شدید فعال در مفصل
در PRP زانو، اگر مفصل بهشدت متورم، گرم و پر از مایع باشد، ابتدا باید علت آن مشخص شود. تورم شدید ممکن است ناشی از شعلهور شدن آرتروز، نقرس، بیماری التهابی مفصل یا حتی عفونت باشد. تزریق PRP در مفصلی که علت تورم آن مشخص نیست، انتخاب مناسبی نیست.
برای بیماری که با درد ناگهانی، تب، قرمزی و ناتوانی در راه رفتن مراجعه میکند، اولویت تشخیص علت التهاب است، نه تزریق PRP. گاهی نیاز است مایع مفصل بررسی شود یا درمان دارویی قبل از تزریق انجام گیرد. در منابع مرتبط با PRP زانو نیز بر انتخاب دقیق بیمار، شدت بیماری و استانداردسازی روش تزریق تاکید شده است.
شاید این مطلب برای شما مفید باشد: بهترین دکتر تزریق پی آر پی
چه کسانی باید قبل از PRP با پزشک مشورت ویژه داشته باشند؟
برخی افراد الزاما منع قطعی برای PRP ندارند، اما لازم است قبل از تزریق شرح حال کامل، داروها، آزمایشها و هدف درمان آنها بهدقت بررسی شود. این مشورت باعث میشود پزشک تشخیص دهد تزریق باید انجام شود، به تعویق بیفتد یا با احتیاطهای خاص انجام شود.
- افراد مصرفکننده رقیقکنندههای خون، داروهای ضدپلاکت یا آسپرین
- بیماران دیابتی، بهویژه اگر قند خون آنها کنترل مناسبی ندارد
- افرادی که سابقه سرطان، شیمیدرمانی یا رادیوتراپی دارند
- بیماران مبتلا به اختلالات خونی، کاهش پلاکت یا کمخونی
- افراد دارای بیماری کبدی، کلیوی، قلبی یا نقص ایمنی
- کسانی که داروهای کورتونی یا ضدالتهاب غیراستروئیدی مصرف میکنند
- زنان باردار یا شیرده
- افرادی که در محل تزریق زخم، عفونت، التهاب پوستی یا جراحی اخیر داشتهاند
- بیمارانی که از PRP انتظار درمان قطعی آرتروز پیشرفته یا پارگی کامل تاندون دارند
- افرادی که قبلا پس از تزریق داخل مفصلی دچار عارضه شدهاند
در جلسه مشاوره باید هدف درمان روشن شود. PRP اغلب برای کمک به کاهش درد و بهبود عملکرد در برخی آسیبهای اسکلتیعضلانی بررسی میشود، اما جایگزین همه درمانها نیست. برای نمونه، در آرتروز بسیار پیشرفته زانو یا پارگی کامل تاندون، ممکن است تزریق بهتنهایی پاسخ قابل قبولی ایجاد نکند و گزینههای درمانی دیگری مطرح شود.
قبل از انجام PRP چه بررسیهایی لازم است؟
قبل از PRP، پزشک فقط محل درد را بررسی نمیکند؛ بلکه باید بداند آیا بدن بیمار برای این روش آمادگی دارد یا نه. این بررسیها بهویژه در بیمارانی که سن بالاتر، بیماری زمینهای، مصرف داروهای خاص یا سابقه جراحی دارند اهمیت بیشتری دارد.
بررسی شرح حال پزشکی و داروهای مصرفی
اولین قدم، گرفتن شرح حال دقیق است. بیمار باید به پزشک بگوید چه بیماریهایی دارد، چه داروهایی مصرف میکند، سابقه خونریزی یا کبودی غیرعادی داشته یا خیر، قبلا تزریق مفصلی انجام داده یا نه و آیا بهتازگی عفونت، تب، جراحی یا بستری داشته است.
قبل از PRP چه مواردی را باید به پزشک گفت؟ پاسخ ساده است: هر چیزی که روی خون، پلاکت، سیستم ایمنی، ترمیم زخم یا خطر عفونت اثر میگذارد. حتی داروهایی که بیمار آنها را ساده تلقی میکند، مثل آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن یا مکملهای گیاهی موثر بر خونریزی، باید مطرح شوند.
شاید این مطلب برای شما مفید باشد: پی آر پی برای درمان دیسک کمر
معاینه دقیق محل تزریق
اگر PRP زانو، شانه، آرنج، مچ پا یا تاندون انجام میشود، پزشک باید محل درد، دامنه حرکت، تورم، گرمی، حساسیت و پایداری مفصل را بررسی کند. در بسیاری از موارد، درد زانو فقط ناشی از آرتروز نیست و ممکن است پارگی مینیسک، التهاب تاندون، بورسیت یا مشکل ستون فقرات در ایجاد درد نقش داشته باشد.
در PRP زانو، معاینه به پزشک کمک میکند تشخیص دهد آیا تزریق داخل مفصل لازم است یا تزریق اطراف تاندون و رباط. تزریق اشتباه یا انتخاب نادرست محل درمان میتواند نتیجه را ضعیف کند، حتی اگر بیمار از نظر عمومی مانعی برای PRP نداشته باشد.
بررسی تصویربرداری در صورت نیاز
تصویربرداری همیشه لازم نیست، اما در بسیاری از بیماران کمککننده است. عکس ساده زانو میتواند شدت آرتروز و میزان کاهش فضای مفصلی را نشان دهد. MRI برای بررسی پارگی مینیسک، آسیب رباط، التهاب تاندون یا ضایعات غضروفی کاربرد دارد. سونوگرافی نیز در برخی تزریقهای تاندونی یا مفصلی میتواند به دقت بیشتر کمک کند.
برای مثال، بیماری که آرتروز خفیف تا متوسط زانو دارد ممکن است کاندید بهتری برای PRP باشد، اما در آرتروز پیشرفته با انحراف شدید پا و تخریب گسترده مفصل، انتظار از PRP باید واقعبینانه باشد. راهنماهای جدید PRP زانو بیشتر بر بیماران با آرتروز خفیف تا متوسط و باقی ماندن علائم پس از درمانهای محافظهکارانه تاکید دارند.
ارزیابی ریسک عفونت و شرایط پوستی
قبل از تزریق، پوست محل مورد نظر باید سالم باشد. وجود جوش چرکی، زخم باز، سلولیت، قارچ پوستی، سوختگی یا التهاب فعال میتواند تزریق را به تعویق بیندازد. حتی اگر PRP از خون خود بیمار تهیه شود، ورود سوزن از پوست آلوده میتواند خطر عفونت را بالا ببرد.
بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیف دارند، داروهای سرکوبکننده ایمنی مصرف میکنند یا دیابت کنترلنشده دارند، باید از نظر عفونت با دقت بیشتری بررسی شوند. عوارض PRP برای چه کسانی بیشتر است؟ یکی از پاسخهای مهم، افرادی هستند که احتمال عفونت یا ترمیم کندتر در آنها بالاتر است.
آیا افراد دیابتی میتوانند PRP انجام دهند؟
PRP برای افراد دیابتی بهطور مطلق ممنوع نیست. برخی مطالعات حتی PRP را در بیماران دیابتی برای مشکلاتی مانند شانه یخزده یا زخمهای دیابتی بررسی کردهاند و در شرایط انتخابشده، تحملپذیری قابل قبولی گزارش شده است. با این حال، دیابت کنترلنشده موضوع متفاوتی است و میتواند خطر عفونت، التهاب طولانیتر و ترمیم کندتر را افزایش دهد.
برای بیمار دیابتی، تصمیم درباره PRP باید بر اساس چند عامل گرفته شود: میزان کنترل قند خون، وجود زخم فعال، سابقه عفونت، وضعیت کلیهها، داروهای مصرفی و محل تزریق. اگر قند خون بیمار بالا باشد یا HbA1c نشاندهنده کنترل ضعیف دیابت باشد، پزشک ممکن است ابتدا تنظیم قند خون را توصیه کند.
در PRP زانو برای بیمار دیابتی، علاوه بر قند خون، شدت آرتروز نیز مهم است. فردی با آرتروز خفیف تا متوسط و دیابت کنترلشده ممکن است پس از بررسی، کاندید قابل قبولی باشد. اما فردی که دیابت کنترلنشده، زخم پا، عفونت پوستی یا نوروپاتی شدید دارد، باید با احتیاط بیشتری ارزیابی شود.
شاید برای شما مفید باشد: درمان آرتروز با پی آر پی
آیا بیماران مبتلا به سرطان میتوانند PRP انجام دهند؟
در بیماران مبتلا به سرطان، پاسخ یکسان برای همه وجود ندارد. سرطان فعال یا در حال درمان اغلب جزو مواردی است که PRP نباید انجام شود، مگر در شرایط کاملا خاص و با نظر تیم درمان. علت این احتیاط، ماهیت فاکتورهای رشد موجود در PRP و محدود بودن شواهد قطعی درباره ایمنی آن در همه انواع سرطان است.
اگر بیمار در حال شیمیدرمانی، رادیوتراپی، ایمونوتراپی یا درمان هدفمند است، PRP برای مشکلات ارتوپدی انتخاب مناسبی در زمان درمان فعال محسوب نمیشود. همچنین اگر سرطان خون، لنفوم، میلوم یا اختلالات مغز استخوان مطرح باشد، مسئله پلاکتها و سلولهای خونی اهمیت دوچندان پیدا میکند.
در مقابل، بیماری که سالها قبل سرطان موضعی داشته، درمان کامل شده و تحت پیگیری منظم است، باید پرونده خود را به پزشک ارتوپد و پزشک معالج سرطان نشان دهد. در این شرایط تصمیمگیری فردی است و به نوع سرطان، زمان سپریشده از درمان، وضعیت فعلی آزمایشها و محل تزریق بستگی دارد. توصیههای اجماعی جدید نیز بین سرطان فعال و سرطان درمانشده تمایز قائل میشوند.
دکتر میربلوک، متخصص ارتوپدی و ستون فقرات، با سالها تجربه در درمان مشکلات مختلف این ناحیه از جمله شکستگیها، لغزش مهرهها، دیسک و انحرافات شدید ستون فقرات، از پیشگامان استفاده از روشهای نوین و کمتهاجمی در جراحی ستون فقرات هستند. ایشان با بهرهگیری از جراحیهای پیشرفته با پلاتین، ایمپلنتهای تخصصی، فیزیوتراپی هدفمند و برنامههای توانبخشی شخصیسازیشده، مسیر درمان و بهبود ستون فقرات را با حداقل عوارض و بیشترین بازده برای هر بیمار طراحی میکنند.
آیا بارداری و شیردهی مانع انجام PRP است؟
PRP در بارداری اغلب برای درمانهای انتخابی و غیرفوری توصیه نمیشود. دلیل اصلی این موضوع آن نیست که حتما آسیب مشخصی ثابت شده است، بلکه به محدود بودن دادههای ایمنی، تغییرات فیزیولوژیک دوران بارداری و اصل پرهیز از مداخلات غیرضروری در این دوره برمیگردد. در برخی منابع، بارداری و شیردهی در فهرست مواردی آمدهاند که برای PRP باید با احتیاط یا بهعنوان منع نسبی در نظر گرفته شوند.
اگر خانمی باردار است و برای درد زانو یا آسیب تاندون قصد PRP دارد، بهتر است درمان تا پس از زایمان به تعویق بیفتد، مگر اینکه پزشک متخصص دلیل قانعکنندهای برای اقدام در همان زمان داشته باشد. در دوران بارداری، انتخاب درمانهای محافظهکارانه، فیزیوتراپی ایمن، اصلاح فعالیت و روشهای کمخطرتر عمدتا در اولویت قرار میگیرند.
در شیردهی، وضعیت کمی متفاوت است. چون PRP از خون خود فرد تهیه میشود، از نظر زیستی با بدن سازگار است، اما دادههای اختصاصی برای همه کاربردهای ارتوپدی و زیبایی محدود است. بنابراین تصمیم باید بر اساس نوع تزریق، محل درمان، شرایط مادر، داروهای همراه و ضرورت انجام درمان گرفته شود. اگر تزریق صرفا قابل تعویق باشد، بسیاری از پزشکان ترجیح میدهند آن را به زمان مناسبتری موکول کنند.
قبل از PRP چه آزمایشهایی لازم است؟
قبل از PRP برای همه بیماران آزمایش گسترده لازم نیست، اما در بسیاری از افراد، مخصوصا کسانی که بیماری زمینهای یا مصرف دارو دارند، آزمایشها به تصمیمگیری ایمنتر کمک میکنند. نوع آزمایش به سن، شرح حال، داروها، محل تزریق و تشخیص پزشک بستگی دارد.
شمارش کامل سلولهای خونی
CBC یکی از مهمترین آزمایشها قبل از PRP است، زیرا تعداد پلاکت، هموگلوبین و گلبولهای سفید را نشان میدهد. اگر پلاکت بسیار پایین باشد، PRP از نظر اثربخشی و ایمنی زیر سؤال میرود. اگر هموگلوبین پایین باشد، پزشک باید شدت کمخونی و علت آن را بررسی کند. بالا بودن گلبول سفید نیز ممکن است نشانه التهاب یا عفونت باشد.
آزمایشهای انعقادی
در افرادی که سابقه خونریزی، کبودی، بیماری کبدی، مصرف داروهای ضدانعقاد یا جراحیهای قبلی با خونریزی زیاد دارند، آزمایشهای انعقادی مانند PT، INR و PTT ممکن است لازم شود. این آزمایشها نشان میدهند خون با چه سرعتی لخته میشود و آیا تزریق میتواند خطر خونریزی بیشتری ایجاد کند یا نه.
قند خون و HbA1c در بیماران دیابتی
برای افراد دیابتی، قند خون ناشتا و HbA1c میتواند نشان دهد دیابت چقدر کنترل شده است. اگر قند خون بهطور قابل توجهی بالا باشد، بهتر است قبل از تزریق، برنامه کنترل دیابت اصلاح شود. این موضوع بهویژه برای PRP زانو یا تزریقهای عمقی اهمیت دارد، زیرا کنترل ضعیف قند میتواند احتمال عفونت و ترمیم کندتر را افزایش دهد.
بررسیهای تکمیلی بر اساس بیماری زمینهای
در برخی بیماران، آزمایش عملکرد کبد و کلیه، مارکرهای التهابی یا بررسیهای تخصصیتر لازم میشود. برای مثال، بیماری که سابقه سرطان خون، بیماری خودایمنی یا مصرف داروی سرکوبکننده ایمنی دارد، ممکن است به ارزیابی دقیقتر نیاز داشته باشد. هدف از آزمایشها این نیست که PRP را برای همه پیچیده کنیم، بلکه هدف انتخاب درست بیمار و کاهش احتمال عارضه است.
سوالات متداول بیماران
مصرف آسپرین میتواند روی عملکرد پلاکت اثر بگذارد و احتمال خونریزی را افزایش دهد. اما قطع آسپرین برای همه افراد مجاز نیست، مخصوصاً اگر برای بیماری قلبی یا سابقه سکته مصرف شود. قبل از هر تغییری در دارو باید با پزشک مشورت شود.
افراد دارای عفونت فعال، تورم شدید و علتنامشخص مفصل، اختلال انعقادی یا پلاکتی شدید، سرطان فعال، دیابت کنترلنشده یا مصرف بدون هماهنگی داروهای رقیقکننده خون نباید بدون بررسی تخصصی PRP زانو انجام دهند.
در آرتروز شدید، تخریب مفصل زیاد است و PRP معمولا نمیتواند جایگزین درمانهای اصلی مانند جراحی در موارد لازم شود. در آرتروز خفیف تا متوسط، احتمال انتخاب بیمار برای PRP بیشتر است، اما تصمیم نهایی با معاینه و تصویربرداری گرفته میشود.
بله. درد، سوزش، تورم یا احساس سنگینی در محل تزریق ممکن است بهصورت موقت ایجاد شود. منابع پزشکی، درد و تورم گذرا را از عوارض شایعتر PRP میدانند و عوارض جدی مانند عفونت یا آسیب بافتی را نادرتر گزارش میکنند.
باید همه بیماریهای زمینهای، داروهای مصرفی، سابقه سرطان، دیابت، بیماریهای خونی، سابقه لخته یا خونریزی، بارداری، شیردهی، عفونت اخیر و تزریقها یا جراحیهای قبلی را به پزشک اطلاع داد. پنهان کردن این موارد میتواند تصمیم درمانی را نادرست کند.
جمعبندی
در پاسخ به سوال اصلی مقاله، چه کسانی نباید PRP انجام دهند؟ باید گفت PRP برای افرادی که عفونت فعال، اختلال شدید پلاکت یا انعقاد، کمخونی شدید، سرطان فعال، وضعیت عمومی ناپایدار، التهاب شدید و علتنامشخص مفصل، دیابت کنترلنشده یا مصرف بدون هماهنگی داروهای رقیقکننده خون دارند، ممکن است نامناسب یا پرخطر باشد. همچنین در بارداری، شیردهی، سابقه سرطان، بیماریهای خونی و مصرف داروهای موثر بر پلاکت، انجام PRP باید با مشورت ویژه و بررسی دقیق انجام شود.
PRP اگر برای بیمار مناسب انتخاب شود، توسط پزشک باتجربه انجام شود و قبل از آن آزمایشها و تصویربرداریهای لازم بررسی شوند، میتواند در برخی مشکلات ارتوپدی مانند دردهای تاندونی یا آرتروز خفیف تا متوسط زانو بهعنوان بخشی از برنامه درمانی مطرح شود. با این حال، این روش درمان قطعی برای همه دردهای مفصلی نیست و نباید بدون تشخیص دقیق انجام شود. بهترین تصمیم زمانی گرفته میشود که پزشک متخصص، شرایط عمومی بیمار، شدت آسیب، داروهای مصرفی و هدف درمان را همزمان بررسی کند.
