بیرونزدگی دیسک ستون فقرات یکی از شایعترین مشکلات اسکلتی–عضلانی است که بسیاری از افراد در دورهای از زندگی خود با آن روبهرو میشوند. این وضعیت زمانی ایجاد میشود که دیسک میان مهرهای از محل اصلی خود جابهجا شده و بر اعصاب اطراف فشار وارد میکند. آشنایی با نحوه شکلگیری این عارضه، علائم آن و روشهایی که برای تشخیص و درمان بهکار میروند، کمک میکند درک روشنتری از روند بدن در این شرایط داشته باشیم. در این مقاله تلاش کردهایم اطلاعاتی دقیق و کاربردی درباره بیرون زدگی دیسک ارائه دهیم. اگر قصد دارید شناخت کاملتری از این وضعیت به دست آورید و با راهکارهای علمی مدیریت آن آشنا شوید، مطالعه ادامه این مطلب میتواند برای شما مفید و راهگشا باشد.
بیرونزدگی دیسک ستون فقرات چیست؟
بیرون زدگی دیسک ستون فقرات زمانی ایجاد میشود که دیسک میانمهرهای از موقعیت طبیعی خود خارج شده و به سمت بیرون برجسته میشود. دیسکها نقش ضربهگیر دارند و کمک میکنند مهرهها بهصورت روان حرکت کنند. هرگونه جابهجایی یا برجستگی غیرطبیعی این ساختار میتواند باعث فشار روی عصبها و ایجاد علائم مختلف شود.
ساختار دیسک میانمهرهای چگونه است؟
دیسکها از دو بخش اصلی تشکیل شدهاند: هسته مرکزی نرم و انعطافپذیر، و لایه خارجی محکمتر که مانند یک دیواره محافظ عمل میکند. زمانی که این دیواره ضعیف یا دچار تغییر شکل شود، بخشی از هسته ممکن است به بیرون هدایت شود و وضعیت بیرونزدگی ایجاد گردد.
بیرونزدگی دیسک با فتق دیسک چه تفاوتی دارد؟
در بیرونزدگی، دیسک همچنان سالم است و فقط بخشی از آن از جای طبیعی خود جلوتر آمده است؛ اما در فتق دیسک، لایه بیرونی دچار پارگی میشود و هسته داخلی به بیرون نشت میکند. به همین دلیل، بیرونزدگی معمولا مرحله خفیفتر و قابلکنترلتری نسبت به فتق محسوب میشود.
بیرونزدگی بیشتر در کدام بخش ستون فقرات رخ میدهد؟
این عارضه میتواند در هر نقطه از ستون فقرات دیده شود، اما بیشتر در ناحیه گردن و کمر ایجاد میشود. این نواحی بیشترین حرکت را تجربه میکنند و معمولا بیشترین وزن و فشار را تحمل میکنند، بنابراین احتمال بروز بیرونزدگی در آنها بیشتر است.
اگر پس از مطالعه اطلاعات این مقاله، تمایل دارید وضعیت خود را بهصورت دقیقتر با دکتر احمدرضا میربلوک در میان بگذارید و تزریق خود را انجام دهید، کافیست فرم زیر را پر کنید. تیم مشاوره دکتر میربلوک در سریعترین زمان ممکن با شما تماس خواهند گرفت.
علتهای اصلی بیرون زدگی دیسک
بیرونزدگی دیسک نتیجه مجموعهای از عوامل جسمی، حرکتی و سبک زندگی است. این وضعیت زمانی ایجاد میشود که دیسک میانمهرهای تحت فشار نامناسب قرار گیرد یا ساختار آن بهمرور ضعیف شود. شناخت دلایل اصلی این عارضه کمک میکند از بروز آن جلوگیری کرده و در صورت بروز، درمان موثرتری انتخاب شود. در ادامه با علل بیرون زدگی دیسک کمر آشنا میشوید:
حرکات نادرست و فشارهای ناگهانی
یکی از رایجترین دلایل بیرونزدگی دیسک، انجام حرکات نامناسب است؛ مانند خم شدنهای ناگهانی، بلند کردن اجسام سنگین با روش اشتباه یا پیچش سریع ستون فقرات. این نوع حرکات میتوانند فشار زیادی بر دیسکها وارد کنند و باعث جابهجایی آنها شوند.
ضعف عضلات مرکزی
عضلات مرکزی بدن، بهویژه عضلات شکم و کمر، به ستون فقرات ثبات میدهند. ضعف این عضلات موجب میشود مهرهها و دیسکها فشار بیشتری تحمل کنند و این موضوع خطر بیرونزدگی دیسک را افزایش میدهد. کمتحرکی و نشستن طولانیمدت از عوامل موثر در این ضعف هستند.
پیری و تغییرات طبیعی بدن
با افزایش سن، میزان آب موجود در دیسکها کاهش مییابد و انعطافپذیری آنها کمتر میشود. این تغییر طبیعی باعث میشود دیسکها راحتتر دچار بیرونزدگی یا تغییر شکل شوند. به همین دلیل، این عارضه در میان افراد میانسال و سالمند بیشتر دیده میشود.
عوامل ژنتیکی
برخی افراد بهصورت ژنتیکی بافت دیسک ضعیفتری دارند یا ساختار ستون فقرات آنها مستعد تغییر شکل است. این زمینه ارثی میتواند خطر ایجاد بیرونزدگی را نسبت به دیگران بیشتر کند، حتی اگر سبک زندگی مشابهی داشته باشند.
اضافهوزن و فشار بیش از حد بر ستون فقرات
وزن اضافی، بهویژه در ناحیه شکم، فشار بیشتری بر ناحیه کمری وارد میکند و میتواند سرعت فرسایش یا تغییر شکل دیسکها را افزایش دهد. ترکیب اضافهوزن با سبک زندگی کمتحرک، یکی از مهمترین عوامل بروز بیرونزدگی دیسک است.
سبک زندگی کمتحرک
نشستن طولانیمدت، عدم فعالیت بدنی مناسب و عادتهای حرکتی نادرست میتوانند باعث کاهش استحکام عضلات و افزایش فشار بر دیسکها شوند. این سبک زندگی در درازمدت زمینهساز مشکلات ستون فقرات، از جمله بیرونزدگی دیسک، خواهد بود.
علائم شایع بیرون زدگی دیسک کمر
علائم بیرونزدگی دیسک بسته به محل درگیری (گردنی یا کمری) و میزان فشار واردشده بر عصبها متفاوت است. برخی افراد تنها درد خفیف تجربه میکنند و برخی دیگر نشانههایی مانند گزگز یا محدودیت حرکتی دارند. آشنایی با این علائم کمک میکند تغییرات بدن بهتر تشخیص داده شود و مسیر درمان مناسبتر انتخاب گردد. در ادامه، مهمترین نشانههای این عارضه آورده شده است:
- درد در ناحیه گردن، کمر یا پشت
- درد انتشاری که به بازوها یا پاها منتقل میشود.
- احساس گزگز، بیحسی یا مورمور در اندامها
- ضعف عضلانی در دستها یا پاها
- کاهش توانایی حرکت یا محدودیت در خم شدن و چرخش
- افزایش درد هنگام نشستن طولانی، عطسه یا سرفه
- احساس سفتی در عضلات اطراف ستون فقرات
- کاهش تعادل یا هماهنگی در برخی حرکات
- احساس درد تیرکشنده هنگام راه رفتن یا بلند کردن اجسام
- در موارد شدید اختلال در کنترل ادرار یا مدفوع (نیاز به مراجعه فوری پزشکی)
شما میتوانید برای دریافت نوبت و مشاوره آنلاین بر روی دکمه زیر کلیک کنید.
بیرونزدگی دیسک در کدام نواحی شایع تر است؟
بیرونزدگی دیسک میتواند در هر بخش از ستون فقرات رخ دهد، اما برخی نواحی به دلیل حرکت بیشتر، تحمل فشار بالاتر و ساختار انعطافپذیرتر، بیشتر در معرض این عارضه قرار میگیرند. شناخت نواحی شایع کمک میکند علائم بهتر درک و مسیر درمان دقیقتر انتخاب شود. به طور کلی دو ناحیه بیش از سایر قسمتها درگیر میشوند:
ناحیه کمری (Lumbar)
بیشتر موارد بیرونزدگی دیسک در ناحیه کمری، بهویژه بین مهرههای L4–L5 و L5–S1 دیده میشود. این بخش وزن بالای بدن را تحمل میکند و در فعالیتهای روزمره مانند نشستن، بلند کردن اجسام و خم شدن بیشترین فشار را تجربه میکند. علائم این نوع بیرونزدگی معمولا شامل درد کمر، تیرکشیدن به پاها (سیاتیک)، ضعف پاها و محدودیت حرکتی است.
ناحیه گردنی (Cervical)
گردن نیز به دلیل حرکت زیاد و نگهداری وزن سر، یکی دیگر از نواحی پرخطر برای بیرونزدگی دیسک است. این عارضه معمولا در بین مهرههای C5–C6 و C6–C7 دیده میشود. علامتهای آن میتواند شامل درد گردن، تیرکشیدن به بازوها، بیحسی دستها و کاهش قدرت عضلانی در اندام فوقانی باشد.
ناحیه پشتی (Thoracic)
دیسکهای ناحیه پشتی یا سینهای کمتر درگیر میشوند زیرا این بخش با کمک دندهها ثابتتر است و حرکت کمتری دارد. با این حال، بیرونزدگی در این ناحیه نیز ممکن است اتفاق بیفتد و معمولا با درد موضعی در پشت و گاهی علائم عصبی همراه است.
بیرون زدگی دیسک در همه سنین ممکن است رخ دهد؟
بیرونزدگی دیسک ستون فقرات در هر سنی ممکن است ایجاد شود، اما میزان شیوع آن در گروههای مختلف سنی تفاوت دارد. این عارضه بیشتر در بزرگسالان میانسال دیده میشود، زیرا با افزایش سن، ساختار دیسکها دچار تغییراتی مانند کاهش آب، کاهش انعطافپذیری و کاهش مقاومت میشود. در نتیجه، احتمال بیرونزدگی در دهههای سوم تا پنجم زندگی بیشتر است.
با این حال، بیرونزدگی دیسک تنها به این گروه سنی محدود نمیشود. در کودکان و نوجوانان نیز میتواند بهدلیل آسیبهای ورزشی، حرکات ناگهانی، استفاده نادرست از کولهپشتی یا مشکلات مادرزادی ایجاد شود، هرچند شیوع آن کمتر است. در سالمندان نیز به دلیل تحلیل بیشتر بافتها، احتمال بروز این وضعیت همچنان وجود دارد. بهطور کلی، هر فردی که ستون فقرات او تحت فشارهای مداوم یا حرکات نامناسب قرار گیرد، در معرض بیرونزدگی دیسک خواهد بود؛ اما نوع علائم و شدت آن بسته به سن و وضعیت جسمانی متفاوت است.
برای درمان بیرون زدگی ستون فقرات میتوانید به دکتر احمدرضا میربلوک مراجعه کنید. مطب ایشان در آدرس تهران، خیابان شریعتی، بالاتر از میرداماد، نرسیده به مترو شریعتی، کوچه فلسفی، پلاک ۵، ساختمان پرشین، طبقه ۲ واقع میباشد.
آیا بیرونزدگی دیسک میتواند خودبهخود بهبود یابد؟
در بسیاری از موارد، بیرونزدگی دیسک میتواند با گذشت زمان و رعایت اصول درمانی بدون نیاز به جراحی بهبود یابد. بدن توانایی آن را دارد که التهاب اطراف عصبها را کاهش دهد و بافتهای آسیبدیده را ترمیم کند. در مواردی که شدت بیرونزدگی متوسط یا خفیف باشد، استفاده از درمانهای غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، اصلاح حرکات روزمره، تقویت عضلات و کنترل التهاب میتواند روند بهبود را سرعت دهد و به تدریج علائم را کاهش دهد.
البته، سرعت و میزان بهبود در افراد مختلف متفاوت است و به عواملی مانند سن، محل بیرونزدگی، میزان فشار روی عصبها و سبک زندگی فرد بستگی دارد. در برخی موارد شدید، بیرونزدگی ممکن است بهطور کامل برطرف نشود و نیاز به بررسیهای تکمیلی توسط متخصص وجود داشته باشد. با این حال، بخش قابل توجهی از بیماران طی چند هفته تا چند ماه با درمانهای محافظهکارانه بهبود چشمگیری را تجربه میکنند.
تفاوت بیرونزدگی دیسک گردن و کمر
بیرون زدگی دیسک در هر بخش از ستون فقرات علائم و ویژگیهای متفاوتی ایجاد میکند. بهدلیل تفاوت در ساختار مهرهها، میزان فشار وارد شده و نوع حرکات روزمره، نوع درگیری دیسک گردن با دیسک کمر یکسان نیست. جدول زیر این تفاوتها را بهصورت خلاصه و مقایسهای نشان میدهد تا بتوانید درک روشنتری از محل درگیری و اثرات هر نوع بیرونزدگی داشته باشید.
| موضوع مقایسه | بیرونزدگی دیسک گردن | بیرونزدگی دیسک کمر |
|---|---|---|
| محل درگیری شایع | بین مهرههای C5–C6 و C6–C7 | بین مهرههای L4–L5 و L5–S1 |
| علتهای رایج | کار طولانی با موبایل و کامپیوتر، وضعیت نادرست گردن | بلند کردن اجسام سنگین، نشستن طولانی، حرکات نامناسب |
| محل انتشار درد | شانه، بازو، ساعد و انگشتان دست | باسن، ران، ساق پا و گاهی انگشتان پا (سیاتیک) |
| علائم عصبی | گزگز و بیحسی در دست، ضعف عضلات بازو | گزگز یا بیحسی پا، ضعف عضلات پا، احتمال Foot Drop |
| تاثیر بر فعالیتها | کار با کامپیوتر، رانندگی، استفاده از موبایل | راهرفتن، نشستن و ایستادن طولانی، بلند کردن اجسام |
| واکنش به درمان | معمولا سریعتر به درمان پاسخ میدهد | ممکن است روند بهبود طولانیتر باشد |
| تمرکز درمانی | اصلاح وضعیت گردن، تقویت عضلات شانه و گردن | تقویت عضلات مرکزی (Core)، اصلاح حرکات روزانه |
| نیاز احتمالی به جراحی | در صورت فشار شدید روی عصبهای گردنی | در موارد فشار زیاد روی عصب سیاتیک یا ضعف شدید پا |
چگونه میتوان بیرون زدگی دیسک را تشخیص داد؟
تشخیص بیرونزدگی دیسک ترکیبی از ارزیابی بالینی، بررسی علائم و استفاده از ابزارهای تصویربرداری است. تشخیص دقیق، نقش مهمی در انتخاب روش درمان مناسب دارد و کمک میکند میزان فشار واردشده بر عصبها و شدت درگیری مشخص شود. در ادامه، اصلیترین مراحل تشخیص این عارضه توضیح داده شده است:
معاینه فیزیکی توسط متخصص
اولین مرحله تشخیص، بررسی وضعیت ستون فقرات، دامنه حرکتی و واکنش بدن به برخی حرکات خاص است. پزشک یا متخصص با انجام تستهایی مانند خم شدن، چرخش یا فشار روی نقاط مشخص، میزان درد، الگوی حرکت و نواحی درگیر را ارزیابی میکند.
بررسی علائم و سابقه پزشکی
گزارش دقیق علائم توسط بیمار مانند محل درد، شدت آن، وجود گزگز یا ضعف عضلانی به تشخیص سریعتر کمک میکند. سابقه ورزشی، فعالیتهای روزمره، آسیبهای قبلی یا بیماریهای زمینهای نیز در این مرحله بررسی میشود.
تستهای نورولوژیک (عصبی)
متخصص برای ارزیابی عملکرد عصبها، تستهایی مانند چککردن رفلکسها، قدرت عضلات، حس پوستی و هماهنگی حرکتی را انجام میدهد. این بررسیها نشان میدهد که آیا دیسک برجسته روی عصبها فشار وارد کرده است یا خیر.
تصویربرداری با MRI
MRI یکی از مهمترین ابزارها برای مشاهده وضعیت دیسکها، اندازه بیرونزدگی، محل درگیری و میزان فشار روی عصبها است. این روش تصویر واضحی از بافتهای نرم ارائه میدهد و بهعنوان معیار اصلی تشخیص استفاده میشود.
تصویربرداری با X-ray برای ارزیابی ساختار استخوان
اگرچه X-ray دیسک را نشان نمیدهد، اما برای بررسی وضعیت مهرهها، انحرافات ساختاری و وضعیت کلی ستون فقرات بسیار کاربرد دارد. این روش معمولا بهعنوان مکمل در تشخیص استفاده میشود.
سایر تستها در صورت نیاز
در موارد خاص، پزشک ممکن است از روشهایی مانند CT scan، تست هدایت عصبی (EMG) یا Myelogram استفاده کند. این تستها کمک میکنند در شرایط پیچیده، تشخیص دقیقتری حاصل شود.
درمانهای غیرجراحی برای بیرون زدگی دیسک
بسیاری از موارد بیرونزدگی دیسک بدون نیاز به جراحی و با استفاده از روشهای محافظهکارانه قابل درمان هستند. هدف این درمانها کاهش فشار روی دیسک، بهبود عملکرد عضلات اطراف ستون فقرات و بازگرداندن دامنه حرکتی طبیعی است. انتخاب روش مناسب به شدت بیرونزدگی، محل درگیری و شرایط فرد بستگی دارد. در ادامه مهمترین روشهای غیرجراحی معرفی شدهاند:
فیزیوتراپی و تمرینات اصلاحی
فیزیوتراپی یکی از موثرترین روشهای درمان بیرونزدگی دیسک است. تمرینات هدفمند به تقویت عضلات مرکزی، افزایش انعطافپذیری و اصلاح الگوهای حرکتی کمک میکنند. تکنیکهایی مانند کششهای تخصصی، تمرینات تقویتی و اصلاح وضعیت نشستن و ایستادن نقش مهمی در کاهش علائم دارند.
درمان دستی
درمانگر با استفاده از تکنیکهای دستی، گرفتگی عضلات اطراف ستون فقرات را کاهش میدهد و حرکت مهرهها را به حالت طبیعی برمیگرداند. این روش شامل موبیلیزیشن (حرکت دادن ملایم مفاصل)، ماساژهای تخصصی و تکنیکهای بافت نرم است.
دارودرمانی
داروهایی مانند ضدالتهابها، شلکنندههای عضلانی و مسکنها میتوانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند. دارودرمانی معمولا بهعنوان یک درمان حمایتی استفاده میشود و باید زیر نظر پزشک انجام شود.
فیزیوتراپی تخصصی با دستگاه
استفاده از روشهایی مانند لیزر پرتوان، اولتراسوند، TENS یا جریانهای الکتریکی میتواند التهاب را کاهش دهد و روند ترمیم بافتها را سرعت بخشد. این تکنیکها همراه با تمرینات درمانی تجویز میشوند.
تزریقهای تخصصی برای کاهش التهاب
در برخی موارد، تزریق اپیدورال یا تزریق اوزون میتواند التهاب اطراف عصب را کاهش داده و درد را کنترل کند. این روشها زمانی توصیه میشوند که علائم شدید باشند یا به درمانهای اولیه پاسخ کافی داده نشده باشد.
اصلاح سبک زندگی و آموزش حرکات صحیح
آموزش نحوه صحیح نشستن، بلند کردن اجسام، خوابیدن و انجام فعالیتهای روزمره نقش مهمی در جلوگیری از عود علائم دارد. تغییراتی مانند افزایش فعالیت بدنی، کاهش وزن و بهبود الگوهای حرکتی نیز در روند درمان تأثیر چشمگیری دارند.
برنامه تمرینی در منزل
پس از یادگیری حرکات صحیح در جلسات درمانی، انجام مداوم تمرینات در منزل به حفظ نتیجه و تقویت عضلات کمک میکند. رعایت برنامه تمرینی منظم یکی از کلیدیترین عوامل موفقیت درمان غیرجراحی است.
درمان جراحی بیرون زدگی دیسک کمر
اگر درمان دیسک بدون جراحی نتیجه ندهد یا علائم شدید باشد، جراحی به عنوان راه حل مطرح میشود. هدف اصلی جراحی برداشتن قسمتی از دیسک است که به عصب فشار آورده و باعث تسکین درد میشود.
شایعترین جراحیها عبارتند از:
برداشتن دیسک
این روش متداولترین و استانداردترین جراحی است. در آن، جراح با یک برش کوچک و استفاده از ریزبین، بخشی از دیسک بیرونزده را برمیدارد. مزایای این روش شامل کم تهاجمی بودن، درد کمتر، بستری کوتاه مدت و بهبودی نسبتا سریع است. نوع دیگری از این روش نیز هست که حتی کمتر تهاجمی بوده و با کمک دستگاههای کوچک انجام میشود.
برداشتن بخشی از استخوان و دیسک
در این روش، قسمت بزرگتری از استخوان مهره برداشته میشود تا فضای بیشتری برای نخاع ایجاد شده و دیسک بیرونزده برداشته شود. این جراحی تهاجمیتر بوده و برای مواردی که تنگی کانال نخاعی نیز وجود دارد، استفاده میشود. دوره نقاهت آن نیز طولانیتر است.
خشک کردن ستون فقرات
این جراحی معمولا برای بیرونزدگی دیسک به تنهایی انجام نمیشود، بلکه در مواردی که ستون فقرات ناپایدار باشد یا پس از برداشتن مقدار زیادی استخوان، انجام میگیرد. در این روش، چند مهره با استفاده از پیوند استخوان و قطعات فلزی به هم متصل میشوند تا حرکت آنها محدود و پایداری ایجاد شود.
تصمیم برای جراحی باید با دقت و پس از مشورت کامل با جراح ستون فقرات و بر اساس شدت علائم، عدم پاسخ به درمانهای دیگر و وضعیت سلامت عمومی بیمار گرفته شود. در صورت نیاز به مشاوره و درمان در این زمینه شما می توانید از طریق شماره های موجود در سایت دکتر احمدرضا میربلوک اقدام به رزرو وقت نمایید.
چه مدت طول میکشد تا بیرونزدگی دیسک درمان شود؟
مدتزمان بهبود بیرونزدگی دیسک به عوامل مختلفی مانند شدت عارضه، محل درگیری، سن فرد و نوع درمان انتخابشده بستگی دارد. هر بیمار ممکن است روند متفاوتی را تجربه کند، اما معمولا الگوهای مشخصی برای برآورد زمان بهبود وجود دارد. جدول زیر، مدتزمان تقریبی درمان را براساس میزان بیرونزدگی نشان میدهد تا دید روشنتری نسبت به روند بهبود و مسیر درمان داشته باشید.
| شدت بیرونزدگی دیسک | مدتزمان تقریبی بهبود | نوع درمانهای موثر | توضیح تکمیلی |
|---|---|---|---|
| خفیف | ۲ تا ۶ هفته | فیزیوتراپی، تمرینات اصلاحی، کاهش التهاب | در این مرحله، بدن بهسرعت به درمان پاسخ میدهد و با اصلاح حرکات، بهبود سریعتر اتفاق میافتد. |
| متوسط | ۶ تا ۱۲ هفته | فیزیوتراپی تخصصی، درمان دستی، لیزر یا TENS | درد و محدودیت حرکتی کمتر میشود و بیشتر بیماران طی ۳ ماه به وضعیت پایدار میرسند. |
| شدید | ۳ تا ۱۲ ماه | درمانهای پیشرفته، تزریق اپیدورال یا اوزون، تمرینات تخصصی | فشار قابلتوجهی روی عصبها وجود دارد و روند بهبود زمان بیشتری میطلبد. |
| بسیار شدید یا مزمن | بیش از ۱۲ ماه | درمانهای ترکیبی؛ در برخی موارد بررسی جراحی | در این شرایط، پیگیری مستمر ضروری است و ممکن است نیاز به رویکردهای تهاجمیتر باشد. |
روشهای پیشگیری از بیرونزدگی دیسک
پیشگیری از بیرونزدگی دیسک تا حد زیادی به عادتهای روزمره و نحوه مراقبت از ستون فقرات بستگی دارد. با ایجاد تغییرات ساده اما موثر در سبک زندگی میتوان فشار وارده بر دیسکها را کاهش داد و از بروز بسیاری از مشکلات اسکلتیـعضلانی جلوگیری کرد. در ادامه، مهمترین اقداماتی که نقش کلیدی در محافظت از ستون فقرات دارند بهصورت فهرستوار آورده شده است:
- تقویت منظم عضلات مرکزی (Core) برای افزایش ثبات ستون فقرات
- رعایت وضعیت صحیح بدن هنگام نشستن، ایستادن و استفاده از موبایل
- استفاده از صندلیهای ارگونومیک در محیط کار یا منزل
- بلند کردن صحیح اجسام با خم کردن زانوها و نزدیک نگهداشتن بار به بدن
- انجام فعالیتهای بدنی منظم مانند پیادهروی، شنا و حرکات کششی
- حفظ وزن متعادل برای کاهش فشار اضافی روی ناحیه کمری
- پرهیز از نشستن یا ایستادن طولانیمدت بدون استراحت
- انجام حرکات کششی سبک در فواصل زمانی مختلف طی روز
- انتخاب ورزشهای مناسب و یادگیری تکنیک صحیح تمرین
- پیشگیری از حمل اجسام سنگین بهصورت ناگهانی یا با فرم نامناسب
چه حرکاتی برای افراد مبتلا به بیرون زدگی دیسک ممنوع است؟
افرادی که دچار بیرونزدگی دیسک هستند باید از انجام برخی حرکات و فعالیتها پرهیز کنند؛ زیرا این حرکات میتوانند فشار بیشتری بر دیسک وارد کرده و علائم را تشدید کنند. آشنایی با حرکات ممنوعه به مدیریت بهتر درد و جلوگیری از پیشرفت آسیب کمک میکند. در ادامه مهمترین حرکاتی که باید از آنها اجتناب شود آورده شده است:
- خم شدن ناگهانی به جلو، مخصوصا هنگام بلند کردن اجسام
- چرخش سریع کمر یا پیچ دادن ستون فقرات
- بلند کردن اجسام سنگین بدون تکنیک صحیح
- حرکات ورزشی پرفشار مانند ددلیفت سنگین یا اسکوات سنگین
- نشستن طولانیمدت در همان حالت بدون استراحت یا تغییر وضعیت
- حرکات شکمی که شامل خمکردن کامل کمر هستند (مانند درازونشست سنتی)
- دویدن روی سطحهای سخت یا پرشیهای تکراری
- ورزشهایی که فشار مستقیم روی ستون فقرات ایجاد میکنند، مانند وزنهبرداری حرفهای بدون نظارت
- حرکات یوگا یا پیلاتس که شامل خمشدن شدید به عقب یا جلو هستند.
- کششهای غیر اصولی یا حرکات پرشی که کنترل نشده انجام میشوند.
